آخرین جزئیات اتصال ریلی تهران-مسکو
نوریقزلجه: سرانه مصرف روغن و شکر در کشور ۱.۵ برابر جهان است
هشدار عراقچی به آمریکا: هرگونه اقدام خصمانه با پاسخی فوری و قاطع مواجه خواهد شد
برق ۷۲ دستگاه پرمصرف تبریز قطع شد
کویت دو دیپلمات ایرانی را «عنصر نامطلوب» اعلام کرد
نماینده تبریز برای ششمین سال دبیر هیئت رئیسه مجلس شد
تبدیل اعتراض به اغتشاش، تخریب اموال عمومی، ایجاد ناامنی و اخلال در نظم جامعه، هیچگاه نه تنها کمکی به حل مشکلات نکرده، بلکه کشور را بازیچه دست دشمنان نظام و استکبار جهانی قرار داده است.
در اوضاع کنونی که دشمن در پی القای ضعف و ناتوانی کشور است، هر یک از ما باید در بازخوانی تواناییهای ملی و روایتگری آنها، به جد بکوشیم. موضوعی که میتواند سپری در برابر تحقیر دشمن باشد
اعتراض، فریاد بلند مشکلاتی است که باید شنیده شوند اما وقتی این نفسِ حیاتبخش در میان اغتشاش و هیاهو خفه میشود، چه کسانی بیشتر آسیب میبینند؟ آنهایی که اعتراضِ بهحقشان حالا در میان شعلهها و شعارهای بیهویت گم شده است.
او مردی بود که برای آرامش خویش نجنگید، بلکه آرامش را به دیگران بخشید. از دل کرمان برخاست تا با ظلم بستیزد و با ایمان و انسانیتش مرزهای جغرافیا را درنوردد. سرداری که پس از شهادت نیز مسیرش خاموش نشد و همچنان الهامبخش دلهای آزاده است.
آذربایجان در گذر تاریخ، نهتنها به «قلب تپنده» انقلاب اسلامی شهرت یافته که همواره چون «سنگری استوار» از حریم آرمانها و ارزشهای آن دفاع کرده است. از مجاهدتهای مشروطهخواهی و جرقهی قیام خونین تبریز در سال ۵۶ تا حماسهسازی در دفاع مقدس و طلوع دوبارهی غیرت در هشتم دی ۸۸.
مردمان تبریز همواره بیش از مردمانی عادی بودهاند؛ یک «وجدان بیدار» تاریخی. در سالهای اوج انقلاب، وقتی برخی هنوز در پیچوتاب تردید بودند، مردم این شهر پشتیبانی آگاهانهشان از آرمانهای امام خمینی(ره) را فریاد زدند. سه دهه بعد و در هشتم دیماه ۸۸، تاریخ تکرار شد؛ اما این بار در آزمونی سختتر.