آخرین جزئیات اتصال ریلی تهران-مسکو
نوریقزلجه: سرانه مصرف روغن و شکر در کشور ۱.۵ برابر جهان است
هشدار عراقچی به آمریکا: هرگونه اقدام خصمانه با پاسخی فوری و قاطع مواجه خواهد شد
برق ۷۲ دستگاه پرمصرف تبریز قطع شد
کویت دو دیپلمات ایرانی را «عنصر نامطلوب» اعلام کرد
نماینده تبریز برای ششمین سال دبیر هیئت رئیسه مجلس شد
هنوز طعم انارهای دون شده با دستان خستهی مادربزرگم را زیر زبانم حس میکنم؛ مگر میشود این دانههای رها شده که درون کاسه جا خوش کردهاند، طعمی کمتر از عسل داشته باشند؟ کسی چه میداند شاید این دانههای رهاشده، خودشان نیز کسی را از بند مشکلات رها کنند؟ شب یلداست و کارگشاییاش!
نور شمعها بر صفحه حافظ میافتد، صدای خنده کودکان با قصههای پدربزرگ و مادربزرگ درمیآمیزد و بوی انار و هندوانه، فضای خانه را عطرآگین میکند. یلدا بازمیگردد تا بار دیگر پیوند نسلها را در آغوش گرم سنت استوارتر کند.
وقتی پای کرسی یلدای آذربایجانیها مینشینید، چه چیزی میبینید؟ تنها یک دورهمی ساده؟ یا صحنهای از یک «دیپلماسی عاطفی» خاموش که در آن، بزرگها حکایت میگویند، کوچکها میآموزند و قلبهای غبارگرفته از روزمرگی، دوباره برای هم میتپد؟
کلاس درسش دیگر به چهار دیواری مدرسه محدود نیست. وقتی شیوع آنفلوانزا مدارس را تعطیل کرد و آموزش مجازی برای همه شاگردانش ممکن نبود، او منتظر شرایط بهتر نماند. «حافظ مهدیزاده»، معلم پایه اول هوراند، خانهاش را به مدرسه تبدیل کرد تا مطمئن شود هیچ یک از دانشآموزانش از قطار یادگیری عقب نمیمانند.
خانواده و فامیل، قدیمیترین و مقاومترین شبکه اجتماعی بدون اینترنت جهان است؛ جایی که لایک و فالو جای خود را به تجربه و حمایت بیریا میدهد.
در عصری که فردگرایی، بنیانهای کهن ارتباطات انسانی را سست کرده است، آیینهای باستانی و متون ادیان الهی، با تأکیدی هماهنگ بر استحکام «پیوندهای خانوادگی» پای فشردهاند. اما آیا این مفهوم ارزشمند، در هیاهوی جهان مدرن به ورطه فراموشی سپرده شده است؟