آخرین جزئیات اتصال ریلی تهران-مسکو
نوریقزلجه: سرانه مصرف روغن و شکر در کشور ۱.۵ برابر جهان است
هشدار عراقچی به آمریکا: هرگونه اقدام خصمانه با پاسخی فوری و قاطع مواجه خواهد شد
برق ۷۲ دستگاه پرمصرف تبریز قطع شد
کویت دو دیپلمات ایرانی را «عنصر نامطلوب» اعلام کرد
نماینده تبریز برای ششمین سال دبیر هیئت رئیسه مجلس شد
جنگ نرم، سنگر خاکی نمیشناسد؛ سنگر آن در عمق ذهن یک ملت بنا میشود. جنگ نرم میخواهد «جامعه» را به «مجموعهای از افراد تنها» تبدیل کند که تنها دغدغهشان «خود» است. وقتی «ما»ی جمعی محو شود، دفاع از آرمان مشترک ناممکن میشود.
اعتراض، فریاد بلند مشکلاتی است که باید شنیده شوند اما وقتی این نفسِ حیاتبخش در میان اغتشاش و هیاهو خفه میشود، چه کسانی بیشتر آسیب میبینند؟ آنهایی که اعتراضِ بهحقشان حالا در میان شعلهها و شعارهای بیهویت گم شده است.
ما هر روز میسازیم و در عرصههای مختلف نوآوری داریم، اما پیش از آنکه دستاوردهایمان به باور ملی تبدیل شوند، در روزمرگی گم میشوند. این فاصله میان ساختن و باور نکردن، روایت کشور را مخدوش و ما را در جنگ روایتها آسیبپذیر کرده است
رسانههای معاند با شناخت گرایش طبیعی افکار عمومی به اخبار منفی، این ویژگی را به سلاحی برای بمباران یأس و ناامیدسازی جامعه تبدیل کردهاند؛ جنگی خاموش که موتور امید و پیشرفت ملت را نشانه رفته است.
دشمن در جدیدترین تاکتیک جنگ نرم، با نقشهای زنجیروار و حسابشده، هدف اصلی خود را «سرمایه اجتماعی» ملت ایران قرار داده است؛ نقشهای که از مهندسی یأس آغاز میشود، با تضعیف روحیه عمومی ادامه مییابد و در نقطه اوج خود، به تزریق بیاعتمادی در پیوندهای اجتماعی میانجامد.
اصناف تبریز، با بهرهگیری از حق قانونی اعتراض در چارچوبهای تعریفشده، بار دیگر نشان دادند که میتوان در عین پیگیری جدی مطالبات، حریم امنیت و آرامش عمومی را پاس داشت و راه اصلاح را از مسیر تخریب و اغتشاش بهطور کامل جدا کرد.