به گزارش تبریزسخن– فائزه زنجانی: افزایش بیسابقه اجارهبها در تهران و برخی شهرهای بزرگ در سال ۱۳۵۲، مسکن را به یکی از دغدغههای اصلی خانوارها تبدیل کرد؛ بهگونهای که مطبوعات آن زمان از «عقده اجتماعی» شدن مسئله اجارهخانه خبر دادند.
به گزارش روزنامه روزنامه کیهان در تاریخ ۲۱ و ۲۳ آبان ۱۳۵۲، سطح اجارهبها در پایتخت و چند شهر بزرگ، رشد خارقالعادهای را تجربه کرده است.
بر اساس این گزارشها، در برخی مناطق تهران، اجاره یک واحد آپارتمانی از ۵۰۰ تومان به ۳ هزار تومان رسیده؛ افزایشی ششبرابری نسبت به سال گذشته که فشار مضاعفی بر مستأجران وارد کرده است.
در این گزارشها تأکید شده که نرخ اجارهها عملاً به اراده مالکان تعیین میشود و روند افزایشی آن، بدون سازوکار مؤثر کنترل، ادامه دارد. همین موضوع موجی از نارضایتی عمومی را به دنبال داشته و بازار مسکن را به یکی از پرچالشترین حوزههای اقتصادی بدل کرده است.
بازتاب این گرانی حتی به نهاد قانونگذاری وقت نیز کشیده شد؛ چنانکه نمایندگان مجلس سنا نیز نسبت به «سرسامآور» بودن کرایهخانهها واکنش نشان دادند و خواستار رسیدگی به وضعیت نابسامان بازار اجاره شدند.
گزارشهای منتشرشده در آبان ۱۳۵۲ نشان میدهد در دورهای که درآمدهای نفتی کشور رو به افزایش بود، بازار مسکن با جهشی کمسابقه در اجارهبها روبهرو شد؛ جهشی که صدای مستأجران و حتی برخی مسئولان وقت را درآورد و مسکن را به یکی از مسائل اجتماعی برجسته آن سالها تبدیل کرد.
