به گزارش تبریزسخن– فائزه زنجانی: از سوی دیگر، نابودی کشاورزی خود باعث افزایش واردات مواد غذایی شد؛ “سولیوان” سفیر وقت آمریکا در تهران در این رابطه میگوید:«به علت کاهش تولیدات کشاورزی و افزایش مصرف داخلی، قسمتی از درآمد نفتی صرف واردات مواد غذایی و محصولات کشاورزی و عرضه آن در بازارهای داخلی میگردید.»
او در جای دیگر اشاره دارد که ایران بزرگترین واردکننده برنج آمریکایی بود و تأمین مواد غذایی آن از کشورهایی مثل استرالیا و زلاندنو و چند کشور اروپای شرقی صورت میگرفت .
در سال ۱۳۴۹ واردات مواد غذایی ۱۱۱ میلیون دلار بود که با افزایش قیمت نفت و بکارگیری سیاست درهای باز در سال ۱۳۵۶ به ۱۷۸۰ میلیون دلار رسید. واردات گندم از ۷۸۵ هزار تن در سال ۱۳۵۲ به ۱/۴ میلیون تن در سال ۱۳۵۴ افزایش پیدا کرد. در همین دوران واردات برنج از ۱۲ هزار به ۳۰۶ هزار تن افزایش یافت.
اوج عقبماندگی و وابستگی محمدرضا پهلوی به حدی بود که با این حجم عظیم واردات طبق آمار رسمی در سال ۱۳۵۶ دولت ایران فقط توانایی تأمین مواد غذایی مردم خود را برای ۳۳ روز داشت و مجبور بود باقی مواد غذایی مورد نیاز را از خارج وارد کند؛ برای مثال مرغ از فرانسه، تخممرغ از اسرائیل، سیب از لبنان و پنیر از دانمارک وارد میشد.
به نقل از پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی
