به گزارش تبریزسخن– فائزه زنجانی: تاریخ معاصر ایران با قراردادهایی گره خورده که نتیجه آنها کوچکتر شدن جغرافیای کشور بوده است. در دوره پهلوی، از تعیین مرز ایران و ترکیه و واگذاری بخشی از منطقه استراتژیک آرارات تا چشمپوشی از حاکمیت تاریخی ایران بر بحرین در سال ۱۳۴۹، تصمیمهایی اتخاذ شد.
به گفته تاریخدانان، این تصمیمات بیش از آنکه بر منافع ملی استوار باشد، تحت فشار قدرتهای خارجی شکل گرفت.
در کنار بحرین، امتیازدهی در شطالعرب و توافقات مرزی با افغانستان نیز پیامدهای اقتصادی و راهبردی بلندمدتی به همراه داشت؛ از کاهش حقوق آبی ایران تا بروز بحرانهایی همچون تضعیف موقعیت ژئوپلیتیک و آسیب به منابع حیاتی مناطق مرزی.
