به گزارش تبریزسخن– حسن عبدالهی: نخستین روز از سومین ماه پاییز هزار رنگ است اما خاکستری و دودی تنها رنگی است که مردم تبریز در مواجهه با صبح اول آذر چشمشان به آن روشن می شود، روی که بر اساس دادههای سامانه پایش کیفی هوا بر اساس ذرات ۲.۵ میکرون، شاخص هوای تبریز ۱۶۲ و در وضعیت قرمز و ناسالم برای همه قرار دارد.این وضعیت قرمز جوی که سالهاست در فصول سرد بواسطه عواملی چون وارونگی دما و اضافه شدن معضلاتی چون ترافیک بی سر و سامان یا مازوتسوزی نیروگاه مهمان ناخوانده و ناخوشایند تبریزی ها می شود، در ابتدای اولین هفته آبان نیز شرایط را به حدی بحرانی کرد که معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار آذربایجانشرقی و رئیس کارگروه مدیریت اضطرار آلودگی هوا از غیرحضوری شدن مدارس تبریز، اسکو و بناب در روزهای شنبه و یکشنبه خبر داد.
در واکاوی این معضل که تبریز نیز همانند همه کلانشهرهای ایران و جهان به آن مبتلابه است، مقاله ها نوشته شده و سخنرانیها ایراد شده و گزارشها و اخبار ریز و درشت منتشر شده اما شاید بتوان علل و عوامل آن را در چند شاخصه خلاصه کرد: تغییرات اقلیمی و پدیده های متاثر از آن همچون خشکی دریاچه ارومیه، معضلات شهری چون ترافیک، وجود صنایع و کارخانجات متعدد پیرامونی و عدم توسعه سامانه های حمل و نقل عمومی.اما شاید ترافیک را بتوان یکی از مهمترین دلایل بروز این وضعیت جوی ناسالم برای همه گروهها در این روزهای تبریز دانست که به نوعی تشدیدکننده اثرات دیگر عوامل است و هر چند رئیس پلیس راهور از اجرای محدودیتهای ترافیکی در کلانشهر تبریز به جهت وضعیت آلودگی هوا خبر داده و شهردار تبریزی نیز خدمات دهی شبکه حمل و نقل ریلی مترو و خطوط BRT در روزهای شنبه و یکشنبه اول و دوم آذر را رایگان اعلام کرده، اما بیتردید مشکل آلودگی هوا با چنین مسکّنهای مقطعی قابل حل نخواهد بود.
هر چند چنین اقداماتی با هدف کاهش استفاده شهروندان از وسایل نقلیه شخصی و اجتناب از سفرهای غیر ضروری به منظور کمک به بهبود وضعیت جوی صورت می گیرد، اما نمیتوان از شهروندان تبریزی انتظار داشت که در وانفسای ترافیک بی سر و سامان شهر برای انجام امور روزمره و ضروری خود به سیستم حمل و نقل عمومی دلخوش و امیدوار باشند که شاید دستگاههای متولی برای ایجاد زیرساخت هایش تلاش و هزینه های بسیاری را متحمل شده اند، اما در قیاس با توسعه شهری و نیازهای عمومی تبریز به نوعی یک سیستم حمل و نقل نیم بندی محسوب می شوند.برای نمونه حتی اگر شما بخواهید از چهار جهت اصلی تبریز برای حضور در محل کار و یا خرید روزانه به مرکز این شهر بروید و برای این سفر درون شهری فکر استفاده از خطوط بی آر تی یا مترو به ذهنتان خطور کند، با یک حساب و کتاب ساده هزینه و فایده این حرکت، از عملی کردن آن پشیمان خواهید شد چرا که اگر بخواهید با اتوبوسهای تندرو یا حتی مترو به مرکز تبریز برسید، چه در مبدأ و چه در مقصد مجبور خواهید شد مسافتهای طولانی را برای استفاده از خط مستقیم غرب به شرق این سامانههای حمل و نقلی در تبریز به پیمائید.
بهطور مختصر و ساده باید اذعان کرد که مشکل ترافیک تبریز که خود متاثر از عواملی چون عدم توسعه متوازن و متناسب سامانه های عمومی حمل و نقل، نبود فرهنگ اجتناب از سفرهای غیرضروری و استفاده از خودروهای تک سرنشین البته تمرکز مراکز خدماتی و تجاری در نقاط خاصی از مرکز شهر و وجود نواحی و شهرکهای متعدد صنعتی پیرامونی است، خود عاملی بسیار پررنگ و سنگین وزن در تشدید آلودگی هوای باغشهر روزهای دور و شهر خاکستری شده از دود و دم این روزهای تبریز است و نه تنها بهواسطه گرفتار ماندن شهروندان در راهبندهای طولانی و چند ساعته، سلامتی روانی عمومی را نشانه رفته بلکه با تشدید غلظت آلایندهها در هوای استنشاقی شهروندان، سلامت جسمی آنها را نیز تهدید میکند.
