به گزارش تبریزسخن– فائزه زنجانی: در سالهایی که روایت «ثابت ماندن قیمت خودکار بیک» بهعنوان نمادی از ثبات اقتصادی دوران نخستوزیری امیرعباس هویدا در محافل مختلف بازگو میشود، اسناد مطبوعاتی همان دوره تصویر متفاوتی از وضعیت معیشتی مردم ارائه میدهند.
بر اساس گزارش منتشرشده در روزنامه اطلاعات به تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۵۷، قیمت لوازمالتحریر مصرفی دانشآموزان در فاصله سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ با افزایشی حدود ۵۰۰ درصدی همراه بوده است؛ افزایشی که خانوادهها را در آستانه سال تحصیلی با فشار مضاعف هزینهها روبهرو میکرد.
پیشتر نیز روزنامه کیهان در ۱۶ مهر ۱۳۵۲ از روند صعودی قیمت برخی کالاهای مصرفی خبر داده بود؛ روندی که در سالهای بعد نهتنها مهار نشد، بلکه به سایر حوزههای معیشتی نیز تسری یافت.
گرانی میوه، گوشت مرغ و گوسفند، لبنیات، هزینه تعمیرات اتومبیل و لوازم خانگی و دیگر مایحتاج عمومی، سفره بسیاری از خانوادهها را کوچکتر کرد و موجی از گلایههای مردمی را در پی داشت.
گزارشهای مطبوعاتی آن سالها نشان میدهد افزایش هزینهها محدود به یک قلم کالا نبود، بلکه طیفی گسترده از نیازهای روزمره را دربرمیگرفت.
مرور این اسناد تاریخی نشان میدهد روایت تکگزارهای «ثبات قیمت یک کالا» نمیتواند بازتابدهنده واقعیت کلی اقتصاد آن سالها باشد؛ واقعیتی که در لابهلای صفحات روزنامههای دهه ۵۰، با اعداد و ارقام ثبت شده است.
