به گزارش تبریزسخن– فائزه زنجانی: در پی تأکیدات اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی بر حفظ وحدت ملی به عنوان عنصری راهبردی در عبور از پیچیدگیهای کنونی منطقه و جهان، کارشناسان و تحلیلگران بر این باورند که تحقق این وحدت، نیازمند توجه به چند رکن اساسی است که بدون آنها وحدت، شکننده و ناپایدار خواهد بود.رهبر انقلاب در دیدارهای اخیر خود، بار دیگر بر ضرورت حفظ انسجام ملی و پرهیز از تفرقه تأکید داشتند. این بیانات، زمینهای برای واکاوی عمیقتر درباره ملزومات تحقق و تداوم وحدت در شرایط کنونی فراهم آورده است.
دوراندیشی؛ پیشنیاز تصمیمسازی در مسیر وحدت
نخستین رکن تحکیم وحدت ملی، «دوراندیشی» است. دوراندیشی به معنای در نظر گرفتن افقهای دورتر از منافع آنی و محلی، مانع از افتادن جامعه در دام اختلافات زودگذر و تشتت موقت میشود.تاریخ نشان داده است، ملتی که تنها درگیر مسائل روزمره و حاد باشد، از تهدیدات بلندمدت غافل میماند و دشمنان با ایجاد جنجالهای مقطعی، آن را از مسیر اصلی پیشرفت منحرف میکنند. بنابراین، همه جریانها و گروههای اجتماعی و سیاسی باید منافع بلندمدت نظام و کشور را بر منافع گروهی و جناحی ترجیح دهند.
انعطافپذیری؛ عامل بقا در شرایط پیچیده
دومین لازمه حیاتی، «انعطافپذیری» در عین حفظ اصول است. وحدت به معنای یکساناندیشی و حذف تفاوتها نیست، بلکه به معنای مدیریت اختلافات در چارچوب کلان منافع ملی است. انعطافپذیری هوشمندانه، امکان همکاری ظرفیتهای مختلف فکری و اجتماعی را برای هدف مشترک فراهم کرده و از تبدیل اختلاف سلیقهها به شکافهای عمیق جلوگیری میکند. این انعطاف باید در گفتار، رفتار و سیاستگذاریها تجلی یابد.
دشمنشناسی؛ آگاهی از نقشههای تفرقهافکنانه
سومین و شاید حساسترین رکن، «دشمنشناسی» است. دشمنان نظام اسلامی، به خوبی دریافتهاند که مهمترین نقطه آسیبپذیر ایران، وحدت ملی آن است. بنابراین، با بهرهگیری از تمام ابزارهای رسانهای، روانی، اقتصادی و حتی فرهنگی، میکوشند تا خطوط گسل اجتماعی را فعال کنند.دشمنشناسی به معنای شناخت تاکتیکهای دشمن برای ایجاد تفرقه مذهبی، قومی، نسلی و طبقاتی است. تنها با این شناخت، میتوان توطئهها را خنثی کرد و مانع از بازی گرفتن گروههای داخلی در چرخه شرارت دشمن شد.
نقش رهبری و هدایتگری در تبیین الزامات وحدت
رهبر معظم انقلاب در جایگاه هدایت کلان نظام، همواره با تبیین این الزامات، جامعه را نسبت به خطرات تفرقه آگاه کرده و راههای حفظ انسجام را نشان دادهاند. ایشان با اشاره به تجربیات گذشته، نظیر دوران دفاع مقدس که وحدت، معجزه آفرید، بر تکرار این الگوی موفق در شرایط کنونی تأکید دارند.
وحدت انتخاب نیست، اجبار استراتژیک است
در شرایطی که منطقه شاهد تحولات امنیتی سریع و جنگ روانی گسترده است، وحدت ملی یک «انتخاب» ساده نیست، بلکه یک «اجبار استراتژیک» برای حفظ استقلال، امنیت و پیشرفت کشور است. دوراندیشی، انعطافپذیری و دشمنشناسی، مثلثی است که اگر در کنار هم قرار گیرند، دشمن را از ایجاد شکاف ناامید کرده و جامعه را در مسیر شکوفایی بیمه میکند
